Ek hou nie van die winter nie...

-


 ...vir die voor die hand liggende redes maar ook vir vele ander...


So van hande gepraat. Dís een van die redes hoekom ek nie van die winter hou nie: want ek hou van kos maak... en as mens kos maak dan was jy baie jou hande... en as jy eers langmoue moet opstoot om te kan werk en dan as jy vergeet het jou langmoue moet vol kos maak voordat jy dit kan afspoel of sulke skouer-bewegings en stuiptrek-elmboog-rukkings daarmee saam om te probeer om die langmoue weg uit die kos of (vrek koue) water te hou en dan help jou ken, en later ook jou mond... dan raak dit een groot frustrasie en geveg!


En nog iets wat ek gereeld "afspoel" is my lyf... ek hou van bad. En in die winter is 'n warm bad ekstra lekker maar die uitklim is ekstra sleg! En die water word so vinnig koud?! En dan as jy uiteindelik die moed bymekaar geskraap het om uit te klim dan is alles koud: die vloer, die lug, die slaapklere én die bed, waarin jy so vinnig as moontlik wil klim! O genade! Hoe is dit moontlik dat die beddegoed sò koud kan wees?! En terwyl ons nou in die badkamer is: die toiletsitplek! Sjoe! Dit kan darem net so koud raak! Ek kan goed verstaan hoekom die oumense 'n gebreide toemakertjie vir die toiletsitplek gemaak het! Dis nie baie higiënies nie, veral as daar jong seuns in die huis is, maar dis darem baie meer boud-vriendelik wanneer jy vroeg in die more, uit die warm bed, 'n dringende draaitjie moet loop!


En dan gepraat van loop... mens kan nie in die winter net opstaan en kombuis toe loop nie. O nee, jy moet pantoffels aantrek! Anders vries jou voete af teen die tyd dat die koffie gemaak is en jy terug in die bed is. En jy moet jou japon aantrek... en daardie belt?! Regtig?! Hòé moet mens nou eintlik die pof-belt vasmaak dat dit toe bly? Gebruik enige iemand daardie ekstra lintjie binne-in, en help dit enigsins om dit toe te hou? Want ek doen nie! Ek het nie tyd vir lintjie vasmaak en dan belt vasmaak nie! Mens kan nie die ding knoop nie, dan gaan jy jou dood sukkel om dit los te kry, maar dis ook te "pof" en te kort om 'n strik mee te maak, so mens maak so halwe strik-knoop, wat net so halfpad werk ook...





Opmerkings

Plaas 'n opmerking

Gewilde plasings van hierdie blog

...soos 'n Koning Rooibekkie...

-
Prent
Hierdie is 'n foto van 'n Koning Rooibekkie ("Pin-tailed Whydah", vir die wat in Ingels voëls kyk)... en soos mens duidelik op die foto kan sien is hy 'n bakleier. Hy duld nie ander voëls in dít wat hy voel sý gebied is nie (dalk is die foto van 'n mannetjie, wat 'n wyfie probeer verlei ek weet nou nie, want ek is nie so goed met die identifisering nie en die arme vroutjies in die voëlkoninkryk trek mos maar aan die kortste ent wat "looks" betref)... inelkgeval... die Koning Rooibekkie herhinner my aan 'n Jack Russell hondjie, wat dink hy is 'n Doberman en wat al wat hond is aanvat, selfs al is hul twee maal sy grootte. So sal die Koning Rooibekkie ook nie skroom om die duiwe weg te jaag, wat BAIE groter as hy is nie. En die duiwe skrik, hoor! Maar daar is ook ander voëls, wat hulle nie steur aan die lawaaierige voël, met sy lang stert nie, soos die Lysters... en hul eet lustig/rustig voort. Wat interessant is van die Koning Rooibekk...
Lees meer

Die binnevet van die boud...

-
Prent
...dis wat 'n maat van my op TUKS altyd die "voordeel van die twyfel" genoem het... "the benefit of the doubt". Dis wat ek in hierdie paar weke van 40-wees al geleer en besef het... as ons gelukkig wil wees in ons naby-verhoudings, as ons kan ophou sinies wees en alles wat almal sê, veral die naby ons wat ons opreg lief het en in ons belang stel, persoonlik opneem en hul net die binnevet-van-die-boud gee. Dán sal ons dae lekkerder wees, ons gevegte met onsself en ons geliefdes minder en ons vreugde sóveel meer! Net voor my 40ste verjaarsdag het twee vriendinne, wat reeds "daar" is, afsonderlik my gebel om te sê wat 'n wonderlike mylpaal 40 is. Watse geestelike mylpaal dit is en hoe mens jouself dan uiteindelik kan aanvaar en begin om te ontspan oor die lewe... sy mense... en sy dinge. Dit het my sommer BAIE opgewonde gemaak, want dis vriendinne wat ondervinding het én geestelike inspraak in my lewe. Met my verjaarsdag het ek 'n paar oulike ...
Lees meer

Dertien jaar...

-
Prent
 ... dis hoe oud julle vandag is. Elke verjaarsdag is 'n viering van mylpale, sommiges bewustelik en sommiges onbewustelik. Op jou eerste verjaarsdag was dit nog oraait dat jy nie kon loop nie, want jou tweeling boetie kon ook nog nie loop nie. Met jou tweede verjaarsdag het ons al staan-kroek vir foto's goed onder die knie gehad - "pardon the pun", soos die engelse sê. Onbewustelik het ek, soos elke verjaarsdag nader gekom het asem opgehou en harder gebid en sagter geglo, dat jy met jou derde verjaarsdag sal loop... dat jy met jou vierde verjaarsdag sal loop... Later het ek begin vrede maak dat die "loop" tien-teen-een nooit onafhanklik gaan wees nie, maar wie gee om hoe jy loop, solank jy net loop??!! Of dit nou met behulp van 'n loopraam of krukke is.  jy! moet! net! loop! Nog later het ek besef dat die saam-wees belangriker is as die loop. En ek het daarop probeer fokus, maar met elke verjaarsdag was daar 'n deel van my wat steeds na daardie mylp...
Lees meer