Marne se Momente

 Ironies genoeg is die spreekwoord mos: "Dis beter om te gee as om te ontvang", wel saam met die aanlyn bestellings wat deesdae al meer en gemakliker raak, het ek ook nou die vreugde ontdek om 'n item of items te kan terug gee. So in die internet-era kan ons nou daardie spreekwoord uitbrei na: "Dis beter om te gee as om te ontvang, maar dis nog beter om te kan teruggee as jy verkeerd ontvang het!" Haha! Dit het alles begin met 'n verkeerde Temu-bestelling.  Ek was so opgewonde om die regte selfoonkassie vir Dewald se ou, maar steeds baie goeie, Samsung te kry, nadat dit 2x in Desember lelik geval het. Dat ek die kleur gekies het en nie opgelet het dat ek moet kies of dit 'n N10 of 'n N10plus is nie - die "default" is op die N10 (al het ek vir die N10plus gesoek), en toe kom die regte kleur maaer die verkeerde grootte hier by ons aan. Wat 'n teleurstelling! Verder het ek ook vir ons 'n gazebo bestel, ek het nogal gewonder waar steek ...

Dit moet dit wees, want ek is nou net ‘n week met vakansie en ek is klaar vetter! Dalk is dit die… Vleis? Dit is eintlik al wat ek meer van eet as dit vakansie is. Braaivleis en Skaapboud en Biltong, maar vleis is mos proteïene en is mos nie eintlik veronderstel om vet te maak nie, maar dit moet dit wees! Afskakel? Dis wat ek doen as ek op vakansie is. Ek weet nie eers watter dag van die week dit is nie, ek laat die kinders begaan met hulle ge-TV kyk en het defnitief ook meer geduld met hulle. Ek worry ook nie as die kombuis nie silwerskoon is nie – dis mos waarom die Opwaskamer ‘n deur het en ek 'n skottelgoedwasser het, maar ongelukkig kan mens mos nou nie alles in die skottelgoedwasser pak nie. Maar ek stres nie daaroor nie en alles is net meer ontspanne. Ek sweer dit maak vet?! Kersfees? Kersfees moet vet maak: dalk die kerskoek, wat nou al 3 maande terug gebak is en lekker gedoop is in die brandewyn - dalk tel die maandelikse kalorieë op? Maar ons het vandag vir di...

 ... dis hoe oud julle vandag is. Elke verjaarsdag is 'n viering van mylpale, sommiges bewustelik en sommiges onbewustelik. Op jou eerste verjaarsdag was dit nog oraait dat jy nie kon loop nie, want jou tweeling boetie kon ook nog nie loop nie. Met jou tweede verjaarsdag het ons al staan-kroek vir foto's goed onder die knie gehad - "pardon the pun", soos die engelse sê. Onbewustelik het ek, soos elke verjaarsdag nader gekom het asem opgehou en harder gebid en sagter geglo, dat jy met jou derde verjaarsdag sal loop... dat jy met jou vierde verjaarsdag sal loop... Later het ek begin vrede maak dat die "loop" tien-teen-een nooit onafhanklik gaan wees nie, maar wie gee om hoe jy loop, solank jy net loop??!! Of dit nou met behulp van 'n loopraam of krukke is.  jy! moet! net! loop! Nog later het ek besef dat die saam-wees belangriker is as die loop. En ek het daarop probeer fokus, maar met elke verjaarsdag was daar 'n deel van my wat steeds na daardie mylp...

 T.S.V. Hierdie afkorting het ek al soveel keer in die afgelope jaar+ gebruik, in bemoedigende Whatsapps vir myself en vriendinne. Want as jy "40-something"" is, dan het die lewe jou al 'n paar klappe gegee. Sommige klap-merke gaan weg, maar sommiges bly, soos daardie kruis wat ons moet opneem en dra, is daar dinge wat net aanhou om ons uit te daag: sommige dae meer en sommiges minder. Nie dat die kruis weggaan of kleiner word nie, sommige dae voel ons maar net sterker en ander dae weeg die kruis 'n ton en kruip ons aan teen 'n slakkepas... ten spyte van! Ten spyte van jou kanker... Ten spyte van jou breinbeseerde, sosiaal uitgedaagde, disleksiese, gestremde kind... Ten spyte van jou groot verlang... Ten spyte van jou finansiële uitdagings... Ten spyte van jou outo-immuunsiekte... Ten spyte van... Dan laat dink dit my aan Habbakuk se skrywer wat die ander groot word gebruik NOGTANS! Nogtans, sal ek in die Here jubel, sal ek juig in God my redder! Deur ons, te...

Een oggend gesels ek en 'n hartsvriendin so tussen-deur haar gym sessie oor die dinge wat pla, die dinge wat frustreer en irriteer en bekommer. Sy is 'n Ma van 3 laerskool seuns met 'n man wat sy eie besigheid en boerdery het en uit 'n familie kom wat sport-mal is, so sy is besig! Verder het sy ook 'n "A-tipe" persoonlikheid, soos sy dit noem, en dis eintlik maar net 'n lettertjie vir iemand wat perfeksionisties is en hou van detail. Wat wonderlik is vir haar man en seuns en mense, maar nogal erge druk op haarself sit, want daar is net sòveel ure in 'n dag, mens kan net sò vinnig van Witrivier af Nelspruit toe ry en daar is net sòveel detail, wat jyself kan doen, en daarna het jy òf hulp nodig (dié tipe persoonlikheid vra ook nie maklik vir hulp nie), òf jy moet, tot jou eie frustrasie dit net los... En ek kry hierdie openbaring, terwyl ons gesels, wat ek voel ek moet neerpen voordat dit verdwyn, 'n openbaring oor die vrou se identiteit stryd.....

 ...vir die voor die hand liggende redes maar ook vir vele ander... So van hande gepraat. Dís een van die redes hoekom ek nie van die winter hou nie: want ek hou van kos maak... en as mens kos maak dan was jy baie jou hande... en as jy eers langmoue moet opstoot om te kan werk en dan as jy vergeet het jou langmoue moet vol kos maak voordat jy dit kan afspoel of sulke skouer-bewegings en stuiptrek-elmboog-rukkings daarmee saam om te probeer om die langmoue weg uit die kos of (vrek koue) water te hou en dan help jou ken, en later ook jou mond... dan raak dit een groot frustrasie en geveg! En nog iets wat ek gereeld "afspoel" is my lyf... ek hou van bad. En in die winter is 'n warm bad ekstra lekker maar die uitklim is ekstra sleg! En die water word so vinnig koud?! En dan as jy uiteindelik die moed bymekaar geskraap het om uit te klim dan is alles koud: die vloer, die lug, die slaapklere én die bed, waarin jy so vinnig as moontlik wil klim! O genade! Hoe is dit moontlik dat...